princess sarah noon…princess sarah ngayon…

kagabi pagdating ko sa bahay medyo ok na pakiramdam ko. kasi nakita ko na ang aking junakis tanggal agad ang pagod ko. pagkakita nya sa aking pagdating  salubong to da max talaga sya sa akin kahit nakahubad pa. xempre pa kiss agad sabay tanong “mami salubong ko?” ha? yun ang masama dahil nakalimutan ko. kung ano-ano kasi ang pinag-kakaabalahan kong isipin.  kung bakit naman kasi hindi ako nakakuha sa pantry namin para ilista na lang in short utang yun at tuwing sweldo ang bayad kasi tuwing sweldo lang naman talaga ang singilan.

eto na nga at inabangan ko din ang princess sarah.  medyo excited akong panoorin matagal na din kasi. habang nanonood kami para sa aming bonding siyesta naalala ko noon nag-oober da bakod kami ng mga kaklase ko para pumunta sa bahay ng isa kong kaibigan para manood ng princess sarah. babalik na lang kami ng skul pagkatapos. para magdilig ng halaman at linisin ang classroom. isang dekada na din mahigit ang lumipas noong huli kong mapanood ang princess sarah.  xempre pa cartoons yun medyo naloloko talaga ako sa cartoons noon actually hanggang ngayon nanood pa din ako ng mga ganung palabas. naalala ko lang, ang alam ko sa minahan namatay ang tatay ni sarah hindi sa dagat. ahhh malamang iniba na ang story kasi pilipino version na… slow naman pala ako at di ko nakuha agad. pero ang mga damit nila parang ganun pa din. noon nga nung gawing pelikula ang princess sarah pinanood ko pa din na pinagbidahan ni camille pratts. at pareho ang istorya ngayon lang ang naiba. ang tanong ko nga ano pa kaya ang mga pagkakaiba ng princess sarah ngayon sa princess sarah noon. malamang marami pa at yun pa ang aabangan ko at ng aking junakis.

geriatric ward part 2

kahapon masama talaga ang pakiramdam ko kaya hindi ko naisip to. kasi iba ang pinagkakaabalahan kong isipin. sa ngayon medyo nasa mood na naman akong magsulat at gumawa ng blog.

kahapon ng hapon habang nananahimik kaming magtrabaho biglang nagkaroon ng ingay. at nagulat kami kala namin kung ano na yung nagkakagulo. at habang  lumalapit sa aming direksyon eh talagang lumalakas. timing talaga sa sobrang gusto ko ng tahimik na mundo kahapon. gusto ko tuloy sumigaw ng  TAHIMIK!!! pagtingin namin eh nagulat talaga kami. at nagkatinginan kami at iisa lang ang reaksyon ng aming mga mukha. at iisa lang pala ang laman ng aming maduduming utak. kasi bihirang mabuo ang kanilang pwersa sa kaingayan. at talagang nakakadistract. nakakakuha ng atensyon. pano ba naman kasi full force talaga sila buo na naman ang samahan ng kakaibang nilalang sa aming opisina. xempre pa hindi mo naman pwedeng pagsabihan at baka kaming mga bagets pa ang mapagalitan at baka daanin sa edad mahirap yun talo kami dun. wala pa nga sa kalahati ang edad namin sa kanila. hirap talaga pag nag volt in na sila marami kang maririnig sentimyento sa buhay nila problema sa bahay, problema sa trabaho at kung ano-ano pang problema buti na lang hindi sa sex life. walang masama kung active pa pala sila…lol… sakit talaga sa tenga buti na lang di nabasag ang mga eardrum namin salamat sa earphone. buti na lang paminsan-minsan mangyari yun pero talagang super duper mega over sa kaingayan. mahirap pa lang pag umaabot na sa ganong edad. lahat ng bagay may issue sa kanila kahit walang kwenta ay napapansin.

buti na lang medyo natahimik ang aming mundo ng pinatawag sila ng bossing namin…