my little angel…

noong nakaraang linggo bago mag long wikend inisip ko talaga kung anong gagawin ko sa bahay sa haba ng araw na walang pasok. ang problema hindi talaga ako pala labas para magliwaliw home buddy kasi ako.  at talagang kadalasan nagkukulong lang ako sa bahay pag walang pasok nagbabasa ng kung ano-ano. at bago dumating ang araw ng huwebes nanghiram ako ng sangkatutak na dvd tapes sa opismeyt ko para may paglibangan lang. ang hirap pala pag walang ginagawa. akala ko maiinip ako sa bahay pero nagkamali ako. etong aking munting angel ang aking kasama palagi at walang oras na hindi kami magkasama sa haba ng bakasyon. sa panonood ng mga tapes na hiniram ko at sa dami nun isa lang ang gustong panoorin at harry potter lang. para tuloy gusto kong magreklamo sa paulit-ulit at muntik ko ng masaulo. fan yata eto ni harry potter eh. as if naman naiintindihan na nya ang mga pinagsasabi nung mga character dun. sa gabi naman kami ay lumalabas ng bahay xempre hanggang gate lang at kami ay nagtataguan na dalawa. masaya talaga. sobra nakakatuwa yung hahanapin ka tapos sasabihin nya na “mommy di kita makita daya-daya mo eh”. sa totoo lang ngayon lang ako nakipaglaro ng ganun sa kanya. iba pala ang feeling nakakatuwa. para akong bumalik sa saking pagkabata.

eto ang aking munting angel sya ay si sybielle selynn “sweet”. sya ang aking lab of my lyf… eto ang pinakamagandang regalo na natanggap ko. at least napatunayan ko na successful pala ang aking transplant. hahaha…

naalala ko nun bago magpasukan, araw-araw pagkagising para sa paghatid nya sa akin sa sakayan para pumasok palagi nyang sinasabi na “mommy aral na ako” ako naman at masunuring ina abay ininroll sya. at isang araw lang eh ayaw nang pumasok. gusto kong magalit pero natawa talaga ako. hay bata talaga. mamimis ko na nga agad ang aking baby may hang-over pa ako ng pagba-bonding sa kanya. sobrang kulit, sobrang daldal at higit sa lahat sobrang lambing. sarap ng feeling parang nasa heaven…